Door de droogte van de voorbije weken dachten we dat we op een nagenoeg droog bespeelbaar veld zouden spelen. Maar de regen van de laatste dagen en het dagenlang sproeien van de organisatie maakten het weer tot een modderveld. Deze keer zat de modder onderaan waardoor het zou lijken of we in één grote waterplas speelden. Schijn bedriegt. De modder was anders van samenstelling, maar minstens even zwaar om te spelen.

Onze tegenstander was niet minder dan De Rode Modderduivels, die zoals altijd heel erg moeilijk te verslaan zijn, maar met onze 6 vrouwen en 5 mannen moest dat wel lukken. Op het veld stonden wij met 3 mannen en 3 vrouwen, tegen 5 mannen en 1 vrouw van de tegenstander. Maar gesteund door heel wat supporters maakten we het de duivels heel erg moeilijk, en het duurde dan ook niet lang voor de eerste kansen zich voordeden. Jammergenoeg konden deze niet afgewerkt worden. Aan de rust stond het dan ook 0-0.

Tijdens de tweede helft stonden wij aan een drogere kant waardoor het de tegenstander meer en meer lukte om door te dringen tijdens onze defensie. Uiteindelijk werd er dan ook een tegendoelpunt gescoord, maar de scheidsrechter zag 1 speler van de duivels teveel op het veld, waardoor het doelpunt werd afgekeurd. Opgelucht konden we onze match verderzetten, met opnieuw een reeks van kansen aan onze kant, maar jammergenoeg konden we deze niet opnieuw afmaken. Het bleef dan ook 0-0.